Chen Yun (1905–1995) był chińskim mężem stanu, który pełnił najwyższe funkcje w Komunistycznej Partii Chin i Chińskiej Republice Ludowej. Służył zarówno pod rządami Mao Zedonga, jak i Deng Xiaopinga, a w latach 80. XX wieku powszechnie uważano go za drugą najpotężniejszą postać w Chinach, zaraz po Dengu. Później zaliczano go do grona Ośmiu Starszych Partii, a z polityki wycofał się w 1992 roku.
Wczesna kariera
Urodzony w 1905 roku w Qingpu, w prowincji Jiangsu, Chen pracował jako składacz w Szanghaju, zanim w 1925 roku wstąpił do Komunistycznej Partii Chin. Zaangażował się w działalność organizatora ruchu robotniczego, w 1931 roku wszedł do Komitetu Centralnego partii, a w 1934 roku do Biura Politycznego. W 1937 roku objął kierownictwo Wydziału Organizacyjnego partii i stał się jednym z bliskich doradców Mao, a od 1942 roku odpowiadał za sprawy gospodarcze.
Rola gospodarcza i reformy
Po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej Chen kierował krajową Centralną Komisją Finansowo-Gospodarczą i pomagał łagodzić niektóre radykalne koncepcje gospodarcze Mao. Później odegrał kluczową rolę w odbudowie gospodarki po Wielkim Skoku, a także zaproponował model „klatki dla ptaków”, w którym dopuszczano siły rynkowe, ale utrzymywano je w ścisłych ramach. Po powrocie Deng Xiaopinga do władzy Chen współtworzył politykę reform i otwarcia, choć w miarę postępu reform stawał się coraz bardziej zachowawczy.