factograf
PL
Zaloguj się

Cheick Kongo

Cheick Kongo

Najważniejsze

data urodzenia17 maja 1975
wysokość193cm
zajęciezawodnik MMA, kickboxer, karateka
miejsce urodzeniaParyż
masa106 kg
Wszystkie dane z infoboksu 17
Data i miejsce urodzenia
17 maja 1975 Paryż
Obywatelstwo
Francja
Wzrost
193 cm
Masa ciała
106 kg
Styl walki
boks tajski, kick-boxing
Debiut
2001
Federacja
Bellator MMA
Kategoria wagowa
ciężka
Klub
Kongo Smashin' ClubWolfslair MMA AcademyHuntington Beach Training Center
Liczba walk
kick-boxing – 23MMA – 46
Zwycięstwa
kick-boxing – 21MMA – 31
Przez nokauty
kick-boxing – 12MMA – 15
Przez poddania
MMA – 4
Przez decyzje
kick-boxing – 9MMA – 12
Porażki
kick-boxing – 2MMA – 12
Remisy
MMA – 2
Nieodbyte
MMA – 1

Cheick Kongo, właśc. Cheick Guillaume Ouedraogo (ur. 17 maja 1975 w Paryżu) – francuski zawodnik mieszanych sztuk walki oraz kickbokser. W latach 2006–2013 związany z UFC, od 2013 związany z organizacją Bellator.

Życiorys

Rodzice Konga wyemigrowali do Francji z Afryki, matka z Burkina Faso, a ojciec z Demokratycznej Republiki Konga. Kongo urodził się w Paryżu i od najmłodszych lat interesował się sportami walki. Swoje pierwsze treningi rozpoczął mając 5 lat, najpierw w kendo, a po krótkim czasie i karate. Gdy podrósł, zapisał się na treningi z boksu tajskiego oraz kick-boxingu. W wieku 19 lat zaczął trenować indonezyjskie sztuki walki, tzw. Pencak Silat Setia Hati Terate. Kongo jest kuzynem reprezentanta Francji w rugby union, Fulgence Ouedraogo.

Przeszłość w kick-boxingu

W swojej karierze kickboksera oraz zawodnika muay-thai zdobywał m.in. interkontynentalne mistrzostwo muai-thai w 2003 roku, mistrzostwo świata muai-thai w 2004 roku oraz międzynarodowe mistrzostwo organizacji King of the Rings w 2005 roku. W czasie swojej kariery pokonał m.in. polskiego kickboksera i thai-boxera Marcina Różalskiego oraz zanotował porażkę z vice-mistrzem K-1 GP Glaube Feitosą.

Kariera MMA

Kongo (z prawej) po zwycięstwie nad Antonim Hardonkiem, 18 kwietnia 2009 (UFC 97)
Kongo (z prawej) po zwycięstwie nad Antonim Hardonkiem, 18 kwietnia 2009 (UFC 97)

Wczesna kariera

W 2001 roku zadebiutował w MMA, pokonując André Tete przez poddanie na gali RINGS Holland. W latach 2001–2005 walczył głównie na holenderskich galach RINGS oraz It’s Showtime, wygrywając m.in. Dave’em Dalglieshem oraz przegrywając z zawodnikiem PRIDE FC Gilbertem Yvelem.

UFC

W 2006 roku związał się z amerykańską organizacją MMA – Ultimate Fighting Championship.

W swoim debiucie na gali UFC 61 pokonał przez TKO Gilberta Aldana.

8 września 2007 pokonał na punkty byłego zawodnika PRIDE oraz DREAM Mirko Filipovicia.

Następny pojedynek 1 marca 2008 przegrał z innym byłym zawodnikiem PRIDE Heathem Herringiem.

Po serii trzech zwycięstw z rzędu na przełomie 2008/09 zmierzył się z Cainem Velasquezem, lecz uległ mu na punkty.

W latach 2009–2012 wygrywał m.in. nad Paulem Buentello (UFC Live) czy Mattem Mitrione (UFC 137) oraz przegrywał z Frankiem Mirem (UFC 107) czy Markiem Huntem (UFC 144). Po przegranej z Royem Nelsonem 27 kwietnia 2013 został wolnym agentem wypełniając swój kontrakt.

Bellator MMA

Pod koniec sierpnia 2013 podpisał kontrakt z Bellator MMA. Od 2013 do 2016 uzyskał bilans 6-2 (wygrane nad Peterem Grahamem czy Aleksandrem Wołkowem). 4 kwietnia 2014 przegrał walkę o pas mistrzowski wagi ciężkiej z obrońcą tytułu Witalijem Minakowem.

18 lutego 2017 roku na Bellator 172 zmierzył się z byłym partnerem treningowym Oli Thompsonem. Wygrał walkę jednogłośną decyzją.

Później doszło do jego walki z Augusto Sakai na gali Bellator 179. Wygrał walkę przez niejednogłośną decyzję.

12 maja w San Jose, w Kalifornii skrzyżował rękawice z Javy Ayalą, na Bellator 199. Znokautował rywala w pierwszej rundzie.

13 października 2018 roku zmierzył się z Timothym Johnsonem podczas Bellator 208. Zwyciężył przez nokaut w pierwszej rundzie.

Na gali Bellator 216 po raz drugi zawalczył z Witalijem Minakowem, 16 lutego 2019 roku. Wygrał jednogłośną decyzją.

11 lipca 2019 roku ogłoszono, że zmierzy się z Ryanem Baderem o mistrzostwo świata wagi ciężkiej Bellator, 7 września na gali Bellator 226. Walkę ogłoszono jako nieodbytą, przez przypadkowe palce w oczy, które uniemożliwiły Kongo kontynuowanie walki.

4 maja 2020 r. nowy kontrakt z Bellator MMA.

10 października 2020 roku ponownie przyszło mu się zmierzyć z Timothy Johnsonem na gali Bellator 248 w stolicy Francji. Przegrał niejednogłośną decyzją.

20 sierpnia 2021 r. podczas gali Bellator 265 poddał duszeniem Siergieja Charitonowa w drugiej rundzie.

6 maja 2022 roku na gali Bellator 280 skrzyżował rękawice z Ryanem Baderem o mistrzostwo świata wagi ciężkiej Bellator. Przegrał walkę przez jednogłośną decyzję.

Osiągnięcia

Mieszane sztuki walki

  • 2004: mistrz RINGS Holland w wadze ciężkiej
  • 2005: mistrz świata Kings Of The Ring w wadze superciężkiej (-103 kg)
  • 2011: World MMA Awards – Powrót Roku (w walce z Patrickiem Barrym)
  • 2013: Bellator Season 9 Heavyweight Tournament – 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej

Kick-boxing

  • 2003: interkontynentalny mistrz w muay thai
  • 2004: mistrz Świata w muay thai
  • 2004: mistrz Świata King of the Ring w wadze superciężkiej (105 kg), formuła muay thai
  • 2005: King of Colloseum – 1. miejsce w turnieju

Czytaj dalej

W 14 językach

Tekst z Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy