Charlie Chaplin (1889–1977) był angielskim aktorem komediowym, reżyserem filmowym, śpiewakiem, montażystą i kompozytorem, który zdobył sławę w epoce kina niemego. Stał się światową ikoną dzięki swojej kreacji ekranowej, Włóczęgi, i uważany jest za jedną z najważniejszych postaci przemysłu filmowego. Jego kariera trwała ponad 75 lat, od dzieciństwa w epoce wiktoriańskiej aż do roku przed jego śmiercią.
Dzieciństwo i początki na scenie










Chaplin dorastał w Londynie w nędzy i trudnych warunkach. Ojciec był nieobecny, a matka borykała się z problemami finansowymi, dlatego przed ukończeniem dziewiątego roku życia dwukrotnie trafił do przytułku. Gdy w wieku 14 lat jego matka została umieszczona w szpitalu psychiatrycznym, pracował w salach muzycznych, a później jako aktor sceniczny i komik. W wieku 19 lat dołączył do trupy komediowej Freda Karno, która zabrała go do Stanów Zjednoczonych, gdzie rozpoczęła się jego kariera filmowa.
Światowa sława










W 1914 roku Chaplin zyskał szeroką popularność dzięki pracy w wytwórni Keystone Studios, gdzie przyjął postać Włóczęgi jako swoją kreację ekranową. Reżyserował własne filmy i przeszedł do innych wytwórni, a Włóczęga stawał się coraz bardziej emocjonalnie pogłębiony. W 1918 roku był jedną z najlepiej opłacanych i najbardziej rozpoznawalnych postaci na świecie. W 1919 roku współzałożył firmę dystrybucyjną United Artists, która dała mu pełną kontrolę nad jego filmami.
Późniejsza kariera i dziedzictwo









Chaplin początkowo opierał się filmom dźwiękowym, realizując Światła wielkiego miasta i Czasy nowoczesne bez dialogów, a jego pierwszy film dźwiękowy, Wielki dyktator, był satyrą na Adolfa Hitlera. Jego popularność spadła w latach 40. w atmosferze kontrowersji, a w 1952 roku opuścił Stany Zjednoczone, by osiąść w Szwajcarii. W 1972 roku otrzymał Honorowego Oscara, a jego filmy, łączące farsę z patosem i motywami społecznymi, nadal są wysoko cenione.
