Charles Mackenzie był anglikańskim biskupem i matematykiem z XIX wieku, który poświęcił życie pracy misyjnej w Afryce. Urodzony w Szkocji w 1825 roku, osiągnął wyróżnienia akademickie w Cambridge przed wstąpieniem do stanu duchownego. Po służbie jako archidiakon w Natal, kierował Misją Uniwersytecką do Afryki Środkowej (Universities' Mission to Central Africa). Ostatecznie został pierwszym biskupem misyjnym w Nyasalandzie, współpracując z Davidem Livingstone'em. Jego wysiłki na rzecz zwalczania handlu niewolnikami i zakładania stacji misyjnych na terenach ludu Manganja doprowadziły do jego przedwczesnej śmierci z powodu choroby nad rzeką Shire w 1862 roku.
Życie i służba

Po ukończeniu studiów na Cambridge ze statusem Second Wrangler, Mackenzie służył jako wikariusz, zanim w 1855 roku przeniósł się do Natal. Po pobycie w tym miejscu kierował misją do Afryki Środkowej i został konsekrnowany na biskupa w Kapsztadzie w 1861 roku. Podróżował rzekami Zambezi i Shire, aby założyć misję w Magomero. Podczas swoich podróży aktywnie sprzeciwiał się handlowi niewolnikami, co wywołało znaczne napięcia z lokalnymi grupami. Zmarł na gorączkę czarną wodę po wypadku łodzi, w wyniku którego utracono jego zapasy medyczne.
Kult i dziedzictwo

Mackenzie jest pamiętany jako święty i jest upamiętniany w niektórych kalendarzach Kościoła anglikańskiego 31 stycznia. Po jego śmierci David Livingstone postawił krzyż na jego grobie w Chiromo. Jego wpływ pozostaje obecny w Malawi, gdzie międzynarodowa szkoła w Lilongwe nosi jego imię.
