Cellach z Killala był irlandzkim biskupem żyjącym w połowie VI wieku, związanym z rodem Uí Fiachrach. Według pseudohistorycznego tekstu Betha Chellaig był pierworodnym synem Eogana Bela, króla Connacht. Po przeszkoleniu w zakonie przez Ciárána z Clonmacnoise, ostatecznie sukcesował ojcu jako władca. Jego życie charakteryzuje skomplikowana relacja z mentorem, który rzekomo rzucił na niego klątwę, oraz jego późniejsza służba jako biskup Killala.
Życie i śmierć
Po śmierci ojca w bitwie pod Slicech, Cellach powrócił pod opiekę Ciárána. Później sprawował urząd biskupa za panowania Tuathala Maelgarba, zanim udał się na samotnię do pustelni nad jeziorem Lough Conn. Tradycja głosi, że został zamordowany przez czterech uczniów działających na zlecenie Guaire Aidhne. Jego brat, Muiredach, miał szukać zemsty, co doprowadziło do pochowania morderców pod megalitycznym grobowcem Dolmen of the Four Maols w pobliżu Balliny.
Relacje historyczne
Istnienie Cellacha jest przedmiotem debat, ponieważ jego głównym źródłem biograficznym, Betha Chellaig, jest późniejsze dzieło pseudohistoryczne. Relacja ta zawiera kilka niespójności chronologicznych. Niektórzy uczeni sugerują, że może być tą samą osobą co Cellan Ua Fiachrach, wymieniony w Genealogiae Regum et Sanctorum Hiberniae.