Celestyn V, urodzony jako Pietro Angelerio, był włoskim benedyktyńskim mnichem i pustelnikiem, który sprawował urząd papieża przez pięć miesięcy w 1294 roku. Po dwuletnim patu wśród kardynałów, asceta znany jako Piotr z Morrone został wybrany na przewodnika Kościoła katolickiego. Po krótkich rządach stał się pierwszym papieżem, który abdykował, pragnąc powrócić do dawnego życia w odosobnieniu. Jego rezygnacja ustanowiła precedens dotyczący prawa papieża do ustąpienia z urzędu.
Życie i monastycyzm


Urodzony w regionie Molise, Pietro wstąpił do zakonu benedyktynów w wieku 17 lat. Dążył do skrajnego ascetyzmu, żyjąc jako pustelnik w górskich jaskiniach. W tym czasie założył celestynów, gałąź benedyktynów charakteryzującą się surową dyscypliną. Ostatecznie sprawował nadzór nad wieloma klasztorami przed swoim niespodziewanym wyborem na papieża w lipcu 1294 roku.
Papieska pontyfikat i rezygnacja

Jako papież, Celestyn zmagał się z wpływami politycznymi i nie posiadał doświadczenia administracyjnego. W grudniu 1294 roku wydał dekret potwierdzający, że papież może zrezygnować, a następnie niezwłocznie abdykował. Jego następca, Bonifacy VIII, uwięził go w zamku Fumone, aby zapobiec wykorzystaniu go jako antypapieża. Zmarł w niewoli w 1296 roku.
Kult

Został kanonizowany przez papieża Klemensa V w 1313 roku. Jest czczony jako święty w tradycji katolickiej i anglikańskiej. Jego wspomnienie obchodzone jest 19 maja. W L'Aquila coroczny festiwal Perdonanza Celestiniana upamiętnia odpust zupełny, który przyznał on pielgrzymom.
