Cedd był anglosaskim mnichem i biskupem żyjącym w VII wieku, który odegrał kluczową rolę w chrystianizacji różnych angielskich królestw. Urodzony w Nortumbrii około 620 roku, kształcił się na Lindisfarne pod wpływem Aidana. Służył jako ewangelista wśród Middle Angles, a później został biskupem East Saxonów, często utożsamianym ze stolicą w Londynie. Jako istotna postać na synodzie w Whitby, był znany ze swojego zaangażowania w dyscyplinę religijną oraz wysiłków na rzecz nawracania lokalnych władców.
Życie i działalność

Po szkoleniu na Lindisfarne, Cedd został wysłany przez króla Oswiu, aby ewangelizować Middle Angles. Później przeniósł się do królestwa East Saxonów, gdzie został ordynowany na biskupa. Podczas sprawowania urzędu pracował nad ustanowieniem praktyk chrześcijańskich wśród ludu i klasy panującej. Zasłynął ze swojego stanowczego podejścia moralnego, kiedy to słynnie skonfrontował się z królem Sigeberhtem w sprawie bezprawnego małżeństwa, co wykazało jego gotowość do rzucania wyzwania świeckiej władzy w imię zasad religijnych.
Kult

Cedd jest czczony jako święty w tradycjach anglikańskiej, rzymskokatolickiej i prawosławnej. Jego życie i działalność misyjna są dokumentowane głównie poprzez pisma historyka Bedy. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 26 października, w rocznicę jego śmierci w 664 roku w Lastingham.
