Ceatta był mało znanym anglosaskim świętym, którego szczegóły historyczne pozostają w dużej mierze nieznane. Jest on identyfikowany głównie za sprawą staroangielskiego dokumentu z XI wieku zatytułowanego On the Resting-Places of the Saints, który wymienia miejsca spoczynku świętych postaci w Anglii. Według tego zapisu Ceatta został pochowany w klasztorze w Lichfield u boku św. Chada i św. Cedda. Choć niektórzy uczeni sugerują, że jego imię może być powtórzeniem imienia św. Ceadda lub być powiązane z biskupem Headdą z Hereford, jego konkretna tożsamość i życie pozostają niepewne.
Tożsamość historyczna
Mało wiadomo o życiu Ceatty, gdyż pojawia się on jedynie w ograniczonych średniowiecznych przekazach. Jego imię, które może mieć staroangielskie pochodzenie oznaczające bagno, łączone jest również z korzeniami walijskimi. Niektórzy badacze sugerują, że imię to mogło być wariantem imienia św. Ceadda lub być powiązane ze źródłem św. Chada. Ze względu na te możliwości ustalenie jego odrębnej biografii jest trudne.
Kult i miejsce pochówku
Ceatta jest uznawany za świętego w Kościele katolickim. Jego główne znaczenie historyczne wynika z powiązania z klasztorem w Lichfield, gdzie został pochowany. Miejsce to służyło jako miejsce spoczynku kilku ważnych postaci królestwa Mercji, w tym świętego Chada z VII wieku i jego brata Cedda, co sytuuje Ceattę w ważnej grupie wczesnoangielskich świętych.