Cawrdaf był VI-wiecznym królem Ergyng, terytorium w regionie Brytanii. Choć historyczne zapisy dotyczące jego konkretnych dokonań militarnych są nieliczne, w walijskiej tradycji literackiej jest on identyfikowany jako jeden z trzech głównych urzędników wyspy Brytanii. Niektóre przekazy umieszczają go również wśród czterdziestu dwóch doradców służących królowi Arturowi. Uznaje się go za syna Caradoca Freichfrasa i ojca Medrawda, co ustanawia linię genealogiczną powiązaną z kilkoma walijskimi dynastiami.
Kontekst historyczny
Żyjąc w okresie charakteryzującym się częstymi konfliktami z grupami anglosaskimi, dziedzictwo Cawrdafa zostało zachowane w walijskich triadach i literaturze. Pojawia się on w narracji Sen Rhonabwy. Jego potomkowie są związani z różnymi liniami patriarchalnymi, w tym Brycheiniog i Maenyrch, które wywodzą swoje pochodzenie z jego drzewa genealogicznego.
Kult
Cawrdaf jest czczony jako święty w tradycji katolickiej. Jego wspomnienie obchodzone jest 5 grudnia. Jego status jako postaci świętej jest uznawany w kontekstach sprzed schizmy, co podkreśla jego znaczenie we wczesnym krajobrazie religijnym i historycznym regionu.