Catherine Booth była dziewiętnastowieczną metodystyczną teolog, pisarką i ewangelistką, która wraz z mężem, Williamem Boothem, współzałożyła Armię Zbawienia. Urodzona w Ashbourne w 1829 roku, stała się ważnym głosem w sprawie praw kobiet w Kościele, argumentując, że kobiety posiadają równe duchowe powołanie do głoszenia Ewangelii. Przez całe życie służyła jako potężna kaznodzieja i misjonarka, przemawiając do różnorodnych grup odbiorców, od zamożnych po osoby zmagające się z alkoholizmem. Jej znaczący wpływ na rozwój Christian Mission sprawił, że jest wspominana jako Matka Armii Zbawienia.
Życie i służba


Wychowana w metodystycznym domu, Catherine od dzieciństwa była głęboko oddana swojej wierze. Po problemach zdrowotnych wynikających z schorzenia kręgosłupa, stała się aktywną zwolenniczką ruchów trzeźwościowych. Po wyjściu za mąż za Williama Bootha w 1855 roku, wyłoniła się jako formidable kaznodzieja. Zasłynęła obroną posługi kobiet w swojej broszurze z 1859 roku, twierdząc, że kobiety nie są moralnie ani naturalnie gorsze od mężczyzn i że Duch Święty sankcjonuje ich służbę publiczną.
Praca społeczna


Jako partnerka w służbie Christian Mission, Catherine koncentrowała się na wspieraniu ubogich. Organizowała sklepy Food for the Million, które zapewniały przystępne cenowo posiłki potrzebującym, oraz koordynowała wielkoskalowe dystrybucje żywności w okresie Bożego Narodzenia. Poza pracą religijną, opowiadała się również za reformami społecznymi, lobbując u królowej Wiktorii o poparcie ustaw mających na celu ochronę młodych kobiet.
