Catalina de Balmaseda y San Martín była hiszpańską karmelitką żyjącą w XVI wieku, która była bliską współpracowniczką świętej Teresy z Ávili. Urodzona w Madrigal de las Altas Torres w szlacheckiej rodzinie, poświęciła życie pobożności i samotności. Po pokonaniu okresu ciężkiej choroby wstąpiła do zgromadzenia karmelitów bosych, stając się ostatecznie przełożoną. Odegrała znaczącą rolę w rozszerzaniu zakonu, pomagając w zakładaniu kilku klasztorów, w tym fundacji w Sorii i Pampelunie, zanim objęła wspólnotę w Barcelonie.
Życie i służba

Po decyzji o zachowaniu dziewictwa, Catalina wstąpiła do życia zakonnego po śmierci swojej siostry. Weszła do klasztoru w Medina del Campo w 1572 roku i złożyła śluby wieczyste rok później. Była kluczową postacią reformy terezjańskiej, pomagając w założeniu klasztoru w Sorii w 1581 roku, gdzie służyła jako przełożona. Później założyła karmel w Pampelunie, a ostatecznie przeniosła się do Barcelony, aby prowadzić nową fundację.
Kult
Kościół katolicki uznaje ją za cnotliwą (venerabilis). Jej wspomnienie obchodzi się 3 stycznia. Według tradycji jej ciało jest uważane za niezniszczone. Jest wspominana ze względu na swoją pobożność i oddanie duchowej drodze ustanowionej przez świętą Teresę.
