Cane corso to włoska rasa psa z grupy mastiffów. Zazwyczaj jest utrzymywany jako pies towarzyszący lub stróżujący, może też być wykorzystywany do ochrony bydła. Dawniej był używany do polowań na dużą zwierzynę i do poganiania bydła. Rasa niemal wyginęła w XX wieku, zanim dzięki hodowli selekcyjnej została odtworzona, a obecnie jest uznawana przez główne organizacje kynologiczne, w tym przez American Kennel Club.
Historia rasy


Rasa była niegdyś rozpowszechniona na znacznym obszarze Półwyspu Apenińskiego, lecz w niedawnej przeszłości przetrwała głównie w Apulii, w południowych Włoszech. Po upadku systemu dzierżawy mezzadria w latach sześćdziesiątych XX wieku psy stały się rzadkie. Współczesna rasa wywodzi się od nielicznych zachowanych osobników, hodowanych selektywnie od około 1980 roku. Towarzystwo hodowców rasy założono w 1983 roku, a uznanie ze strony krajowych i międzynarodowych organizacji przyszło w latach 1994–2010.
Cechy fizyczne


Cane corso to duży, muskularny pies typu molosoidalnego, blisko spokrewniony z neapolitańskim mastiffem. Samce zazwyczaj osiągają 62 do 70 centymetrów w kłębie i ważą od 45 do 50 kilogramów, a suki są mniejsze. Krótka, gęsta sierść może być czarna, szara, płowa, ciemnopszeniczna lub pręgowana. Rasa jest podatna na kilka schorzeń dziedzicznych, w tym dysplazję stawu biodrowego i łokciowego, a badanie z 2017 roku obejmujące 232 psy wykazało średnią długość życia wynoszącą 9,3 roku.
Próby pracy

Psy przeznaczone do rejestracji muszą zdać próbę użytkową. Oczekuje się, że zachowają spokój w obecności nieszkodliwych obcych, pozostaną obojętne na odgłosy wystrzałów i obronią swojego właściciela przed napastnikiem.
