Bystrík był w XI wieku katolickim biskupem diecezji nitrzańskiej, służącym na dworze króla Stefana I Węgierskiego. Prawdopodobnie pochodzenia słowiańskiego lub węgierskiego, mógł kształcić się w opactwie Zobor. Wspomina się go jako męczennika, który zginął w 1046 roku w pobliżu Pesztu podczas pogańskiego powstania pod wodzą Vathy. Choć jego historyczne istnienie jest przedmiotem debat współczesnych uczonych, pozostaje on ważną postacią w regionalnej tradycji religijnej.
Życie i śmierć
Mianowany na biskupa Nitry około 1034 roku, Bystrík żył w czasach chrystianizacji węgierskich klanów. Podczas pogańskiego buntu w 1046 roku podróżował wraz z innymi biskupami w kierunku Budy na koronację. Po gwałtownym ataku tłumu w pobliżu Dunaju, próbował uciec łodzią. Choć dotarł do brzegu rzeki, zmarł w wyniku ran zadanych mieczem trzy dni po początkowym ataku.
Kult i sztuka
Bystrík został kanonizowany w 1083 roku za panowania króla Ladislava I. Jego wspomnienie obchodzone jest 24 września, często wraz z innymi męczennikami: Gerardem i Buldusem. W ikonografii zazwyczaj przedstawiany jest w szatach biskupich, takich jak mitra i pastorał, czasem trzymając księgę lub miecz, co symbolizuje jego męczeństwo. Jego wizerunek pojawia się w różnych mediach, w tym w freskach, malarstwie na drewnie i witrażach na terenie Słowacji i Węgier.