Burgundofara była frankijską zakonnicą i opatką żyjącą w VII wieku, urodzoną w szlacheckiej rodzinie w pobliżu Meaux. Po poświęceniu jej przez misjonarza Kolumbana, stawiła opór silnemu sprzeciwowi ze strony swojego ojca, Agnerica, który próbował zmusić ją do małżeństwa. Dzięki interwencji świętego Eustachego zdołała oddać życie służbie religijnej. Wykorzystała majątek swojej rodziny do założenia klasztoru w Faremoutiers, który stał się ważnym ośrodkiem duchowym we Francji. Przez czterdzieści lat, aż do śmierci, sprawowała funkcję przełożonej klasztoru.
Życie i fundacja

Po uniknięciu aranżowanego małżeństwa dzięki opiece świętego Eustachego, Burgundofara założyła znamienny klasztor dwurzędu w Faremoutiers. Instytucja ta, goszcząca zarówno mnichów, jak i mniszki, stała się znaczącym ośrodkiem dla frankijskiej szlachty. Relacje historyczne sugerują, że wykorzystała swój znaczny spadek, aby zabezpieczyć przyszłość klasztoru, zapewniając, że jej rodzina nie odzyska jej dóbr. Jej przywództwo przyciągnęło do życia zakonnego wiele szlachcianek, w tym członkinie anglosaskich rodzin królewskich.
Kult i dziedzictwo

Uznana za świętą, jest co roku wspominana 7 grudnia. Jest czczona we Francji, we Włoszech i na Sycylii, gdzie jest patronką Cinisi. Ponadto uważa się ją za patronkę osób cierpiących na schorzenia oczu. Jej relikwie były czczone w różnych miejscach, w tym w Faremoutiers i Champeaux, po ich publicznym wystawieniu ku czci.
