Burchard z Wormacji był dziesiętnastowiecznym biskupem i wpływowym prawnikiem w Świętym Cesarstwie Rzymskim. Urodzony w bogatej i powiązanej politycznie rodzinie w północnej Hesji, awansował w hierarchii duchownej pod przewodnictwem arcybiskupa Willigisa z Moguncji. Od 1000 roku pełnił funkcję biskupa Wormacji po śmierci swojego brata, Franco. Poza obowiązkami administracyjnymi w diecezji, jest najbardziej znany z opracowania znaczącego, dwudziestoksięgowego zbioru prawa kanonicznego znanego jako Decretum, który przez wieki służył jako kluczowe źródło prawne.
Życie i dzieło
Jako biskup, Burchard podjął się rozległych projektów odbudowy, w tym murów miejskich oraz katedry św. Piotra. Założył również kilka klasztorów i kościołów. Podczas sprawowania urzędu brał udział w gwałtownym konflikcie z księciem Ottonem I Karyntyjskim, co ostatecznie doprowadziło do rozmontowania fortyfikacji księcia. Co istotne, Burchard wychował osieroconego wnuka tego rywala, który stał się później cesarzem Konradem II. Jego głównym osiągnięciem prawnym było Decretum, zbierane przez kilka lat w oparciu o różnorodne źródła biblijne i patrystyczne.
Kult
Uznawany za świętego, Burchard jest czczony w tradycji katolickiej i anglikańskiej. Jego wspomnienie obchodzi się 20 sierpnia. Jego pisma prawnicze, w szczególności Decretum, wywarły trwały wpływ na prawo kościelne, oddziałując na późniejszych kompilatorów, takich jak Iwo z Chartres i Gratian.