Bukol był biskupem kościoła w Smyrnie, który żył około przełomu II wieku. Relacje historyczne dotyczące jego życia są zróżnicowane; niektóre źródła sugerują, że został ordynowany na biskupa przez apostoła Pawła. Inne tradycje identyfikują go jako ucznia ewangelisty Jana, który mianował go na stanowisko w Smyrnie. Jest uznawany za ważną postać wczesnego Kościoła, szczególnie ze względu na wyświęcenie męczennika Polikarp na biskupa.
Życie i posługa
Podczas sprawowania urzędu prelata, Bukol służył wspólnocie chrześcijańskiej w Smyrnie. Choć różne hagiografie podają sprzeczne szczegóły na temat jego pochodzenia, jest on konsekwentnie łączony z erą apostolską. Jedna relacja twierdzi, że był uczniem Jana Ewangelisty, podczas gdy inna sugeruje, że jego władza pochodziła bezpośrednio od Pawła. Niezależnie od tych różnych tradycji, przypisuje mu się przekazanie przywództwa Polikarpowi.
Kult
Jest czczony jako święty zarówno w Kościele katolickim, jak i prawosławnym. Jego wspomnienie obchodzone jest 6 lutego. Według niektórych tekstów historycznych, po jego śmierci z jego grobu wyrosła mirta, która miała posiadać właściwości lecznicze dla osób cierpiących na choroby.