Budka Suflera to polski zespół rockowy, założony w 1969 roku w Lublinie przez Krzysztofa Cugowskiego. Grupa rozpadła się wkrótce potem, jednak Cugowski i Romuald Lipko reaktywowali ją w 1974 roku i działała ona do 2014 roku. Kolejny powrót zespołu nastąpił w 2019 roku. Nazwa grupy oznacza po polsku „budkę suflera”. Jej debiutancki album, „Cień wielkiej góry”, ukazał się w 1975 roku i zawierał długą suitę rockową z partiami syntezatora nagranymi przez Czesława Niemena.
Początki
Zespół powstał w 1969 roku jako grupa muzyków grających jam sessions oraz covery utworów takich wykonawców jak John Mayall, Jimi Hendrix i Led Zeppelin w lokalnych klubach. Po rozpadzie grupy Cugowski w 1970 roku dołączył do zespołu prowadzonego przez swojego szkolnego kolegę Romualda Lipkę, a formacja otrzymała nazwę Budka Suflera. Jej pierwsze znaczące nagranie, polska wersja utworu Billa Withersa „Ain't No Sunshine” zatytułowana „Sen o dolinie”, zyskało dużą popularność w radiu i przyniosło propozycję współpracy od wytwórni Polskie Nagrania.
Przełom i późniejsze zmiany
Piosenka „Cień wielkiej góry”, zainspirowana śmiercią dwóch polskich alpinistów w Himalajach w 1973 roku, stała się przebojem i znalazła się na wielu późniejszych kompilacjach. Pierwszy album zespołu ukazał się w 1975 roku. W 1976 roku Cugowski odszedł, aby rozpocząć karierę solową, a grupa zmieniła kilku wokalistów, zanim Cugowski powrócił w 1983 roku. Lipko i Cugowski pozostali trzonem zespołu, który w kolejnych dekadach wielokrotnie zmieniał skład.
Dziedzictwo
Budka Suflera wydała na przestrzeni kilku dekad wiele albumów studyjnych, koncertowych i kompilacji, a w jej dorobku znajdują się albumy notowane na listach przebojów, takie jak „Jest” i „Zawsze czegoś brak”. W składzie zespołu występowali różni znani polscy muzycy, a jego piosenki pozostają szeroko granymi w Polsce. Historia grupy odzwierciedla rozwój polskiego rocka od lat 70. XX wieku.
