Brunon Zembol był polskim księdzem franciszkaninem, urodzonym w 1905 roku w Łętownej. Po wstąpieniu do zakonu franciszkanów w 1922 roku, złożył śluby zakonne w 1932 roku i służył w różnych klasztorach, m.in. w Przemyślu, Krakowie, Lwowie i Chełmie. Podczas okupacji niemieckiej został aresztowany w 1939 roku i przetrzymywany w Lublinie. Później został przeniesiony do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, a następnie do Dachau, gdzie zmarł w 1942 roku. Jest błogosławiony przez Kościół katolicki.
Życie i śmierć
Po wstąpieniu do zakonu franciszkanów, Zembol mieszkał i pracował w kilku miejscach zakonnych na terenie Polski i Lwowa. Jego posługa religijna została przerwana przez wybuch wojny, co doprowadziło do jego aresztowania przez okupacyjne władze niemieckie. Po zatrzymaniu w Lublinie został wysłany do obozów koncentracyjnych, gdzie ostatecznie zmarł w Dachau w sierpniu 1942 roku.
Kult
Jest czczony jako jeden ze 108 polskich męczenników, którzy zostali beatyfikowani przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 roku. Kościół katolicki upamiętnia jego pamięć 12 czerwca.