Brooklyn to najludniejsza z pięciu dzielnic Nowego Jorku, pokrywająca się z hrabstwem Kings. Położony na zachodnim krańcu Long Island, dawniej był samodzielnym miastem i graniczy lądowo z Queens. Kilka mostów i tuneli łączy go z Manhattanem przez East River, a z Staten Island połączony jest mostem Verrazzano-Narrows. Według stanu na 2022 rok był najludniejszym hrabstwem stanu Nowy Jork, a dzielnica zachowuje odrębną kulturę, ukształtowaną przez liczne etniczne sąsiedztwa.
Początki i włączenie do Nowego Jorku












Nazwa Brooklyn pochodzi od holenderskiej miejscowości Breukelen. Holenderscy osadnicy założyli pierwsze osady na zachodnim krańcu Long Island w XVII wieku, gdy obszar ten wchodził w skład Nowej Holandii. Po angielskim podboju w 1664 roku w 1683 roku utworzono hrabstwo Kings, jedno z dwunastu pierwotnych hrabstw Prowincji Nowy Jork. W ciągu XIX wieku Brooklyn rozwinął się w ruchome miasto portowe nad zatoką Nowego Jorku. 1 stycznia 1898 roku połączono go z Manhattanem, Bronxem, Queens i Staten Island, tworząc obecne Miasto Nowy Jork, pięciu dzielnic, mimo sprzeciwu wielu mieszkańców.
Kultura i współczesne przemiany












Wiele dzielnic Brooklynu to etniczne enklawy, a ludność żydowska stanowi około jednej piątej mieszkańców, co czyni tę dzielnicę jednym z największych światowych ośrodków kultury żydowskiej. Jej oficjalna dewiza, Een Draght Mackt Maght, w tłumaczeniu z wczesnonowożytnego niderlandzkiego oznacza „W jedności siła”. Od początku XXI wieku dzielnica stała się popularnym miejscem zamieszkania młodszych mieszkańców, co przyniosło gentryfikację i wzrost cen nieruchomości. Części Brooklynu rozwinęły się także jako centrum start-upów, sztuki postmodernistycznej i wzornictwa.
