Bronisław Markiewicz był polskim księdzem katolickim urodzonym w 1842 roku, który poświęcił swoje życie edukacji wykluczonej i osieroconej młodzieży. Po szkoleniu u Salazjanów św. Jana Bosko w Turynie, powrócił do Polski, aby tworzyć inicjatywy społeczne i edukacyjne dla ubogich. Aby lepiej realizować swoją wizję, założył Zgromadzenie św. Michała Archanioła, zakon kierujący się zasadami salazjańskimi. Zmarł w 1912 roku w Miejscu Piastowym, a został później błogosławiony przez Kościół katolicki w 2005 roku.
Życie i działalność
Po święceniach w 1867 roku, Markiewicz służył w różnych parafiach, zanim skoncentrował się na nauczaniu. Po wstąpieniu do salazjanów w 1885 roku, starał się dostosować ich modele edukacyjne do realiów gospodarczych w Polsce. Doprowadziło go to do założenia szkoły rzemieślniczej i sierocińca w Pawlikowicach. Ponieważ jego metody różniły się od standardowego podejścia salazjańskiego, ostatecznie założył własne zgromadzenie zakonne w 1898 roku, aby kontynuować misję wspierania ubogiej młodzieży męskiej.
Dziedzictwo i kult
Zgromadzenie, które założył, znane jako michalici, otrzymało ostatecznie aprobatę papieską i kontynuuje działalność w kilku krajach, w tym na Białorusi i w Papui-Nowej Gwinei. Markiewicz został ogłoszony wyniosłym w 1994 roku, a po uznaniu cudu został błogosławiony w Warszawie w 2005 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 29 stycznia.