Bretannio był w IV wieku biskupem Tomi, siedziby znajdującej się w Cesarstwie Bizantyjskim, na terenie dzisiejszej Konstancy w Rumunii. Pochodził z Kapadocji i objął rządy w lokalnym kościele około 360 roku. Zapamiętano go jako opór stawiał arianizmowi promowanemu przez cesarza Walensa podczas kampanii wojennej przeciwko Gotom. Choć cesarz początkowo go wygnał za obronę wyznania nicejskiego, presja społeczna ostatecznie zmusiła władcę do zezwolenia biskupowi na powrót do urzędu.
Życie i działalność
Podczas sprawowania urzędu Bretannio występował jako obrońca ortodoksyjnej doktryny. Wiąże się go z przekazaniem relikwii Sabasa Gota do Kapadocji, co zostało udokumentowane w liście wysłanym do kościoła w jego regionie. Choć niektóre źródła historyczne sugerują, że mógł uczestniczyć w Soborze Konstantynopolitańskim w 381 roku, badacze zauważają, że jego imię może być mylone z Geronciuszem, innym biskupem z tej samej siedzibi.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie przypada na 25 stycznia, datę wyznaczoną przez martyrologistę Baronio. Pozostaje postacią o znaczeniu historycznym dla wczesnochrześcijańskich wspólnot w regionie Scytii Mniejszej.