Braulio z Saragossy był wybitnym biskupem i uczonym żyjącym w VII wieku w okresie wizygotyckim na Hiszpanii. Urodzony w hiszpańsko-rzymskiej rodzinie biskupa Gregoria z Osmy, rozpoczął życie zakonne w 610 roku, po czym studiował pod okiem Izydora z Sewilli. Po święceniach udzielonych mu przez Izydora w 624 roku, służył jako archidiakon w Saragossie, a ostatecznie został jej biskupem w 631 roku. Odegrał istotną rolę w religijnym i politycznym krajobrazie epoki, służąc jako doradca królów i pomagając w przejściu od arianizmu do chrześcijaństwa katolickiego.
Życie i kariera

W trakcie swojej kariery Braulio pełnił rolę kluczowego doradcy wizygotyckich monarchów, w tym Chindasuinta, i pomagał przy rekomendacji Rekceswinta jako współkróla. Brał udział w kilku soborach odbywających się w Toledo i reprezentował iberyjski duchowieństwo w kontaktach z papieżem Honoriuszem. Jako oddany uczony, pracował u boku Izydora nad różnymi projektami encyklopedycznymi i napisał biografię Emiliana z Cogolli. Pod koniec życia cierpiał na utratę wzroku.
Kult i dziedzictwo

Uznawany za świętego w kilku tradycjach chrześcijańskich, Braulio jest czczony 18 marca oraz 26 marca. Jest uważany za patrona zarówno Aragonii, jak i Uniwersytetu w Saragossie. Po śmierci w 651 roku został pochowany w katedrze La Seo, gdzie jego pamięć jest pielęgnowana dzięki jego historycznemu wkładowi w teologię oraz wpływowi na Kościół wizygotycki.
