Bonozus z Trewiru był katolickim biskupem w IV wieku, który sprawował pieczę nad diecezją w Trewirze. Po wygnaniu biskupa Paulinusa w 353 roku, Bonozus został wybrany na jego następcę, lecz początkowo odmówił objęcia tej funkcji. Uważał, że Paulinus pozostaje prawowitym liderem, co w imię uczciwości doprowadziło do jego uwięzienia przez cesarza Konstancjusza II. Ostatecznie przyjął urząd biskupi dopiero po śmierci Paulinusa. Podczas swojego panowania aktywnie uczestniczył w sporze teologicznym przeciwko arianizmowi.
Życie i posługa
Po wyborze na biskupa, Bonozus został uwięziony z powodu odmowy zastąpienia wygnanego Paulinusa. Dopiero w późniejszym okresie życia, po śmierci poprzedniego lidera, objął swoje obowiązki biskupie. Podczas sprawowania rządów pracował na rzecz obrony ortodoksyjnych wierzeń chrześcijańskich przeciwko rozprzestrzenianiu się arianizmu w regionie.
Kult i dziedzictwo
Kościół katolicki uznaje Bonozusa za świętego, a jego wspomnienie obchodzi się 17 lutego. Choć jego relikwie znajdowały się niegdyś w opactwie św. Symforiana, obecnie spoczywają w kościele św. Paulinusa w Trewirze.