Bonifacy z Valpergi był trzynastowiecznym rzymskokatolickim biskupem Aosty, urodzonym w Turynie. Jako członek szlacheckiego rodu z regionu Canavese, odebrał wykształcenie u swojego wuja, biskupa Turynu. Początkowo wstąpił do zakonu benedyktynów w opactwie Fruttuaria, zanim przeniósł się do kolegiaty św. Ursy. Po pełnieniu funkcji przeora, w 1219 roku został mianowany biskupem, funkcję tę sprawował aż do śmierci w 1243 roku.
Życie i kariera
Urodzony pod koniec XII wieku, Bonifacy wywodził się z linii rodu wywodzącego swój rodowód od Arduino d'Ivrea. Po okresie spędzonym jako benedyktyński mnich, został przeorem św. Ursy w Aosty. Jego przewodnictwo miało znaczenie zarówno w sprawach duchowych, jak i świeckich. W 1219 roku został wyniesiony do urzędu biskupa Aosty, służąc diecezji przez niemal dwadzieścia cztery lata aż do śmierci w kwietniu 1243 roku.
Kult
Po jego śmierci szczątki zostały przeniesione z kolegiaty św. Ursy do katedry w Aosty. Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim, a jego kult cieszy się niezmienną czcią od wieków. Jego kult został formalnie zatwierdzony jako wywodzący się z pamięci starożytnej przez papieża Leona XIII w 1890 roku, a w katedrze wzniesiono kilka pomników ku jego czci.