Bonifacy z Cremony był włoskim złotnikiem żyjącym w XIII wieku, urodzonym w Weronie. W tradycji chrześcijańskiej jest uznawany za błogosławionego ze względu na swoje dzieła miłosierdzia. Za życia odbył liczne pielgrzymki pieszo, docierając zarówno do Rzymu, jak i do Santiago de Compostela. Jego oddanie służeniu innym doprowadziło do założenia w Cremonie organizacji religijnej poświęconej niesieniu pomocy potrzebującym.
Życie i służba

Urodzony około 1200 roku w Weronie, Bonifacy zajmował się rzemiosłem złotniczym. Ostatecznie przeprowadził się do Cremony, gdzie założył Zakon Ducha Świętego. To charytatywne stowarzyszenie koncentrowało swoje wysiłki na wspieraniu pielgrzymów oraz opiece nad chorymi. Jego pobożność objawiała się również poprzez długie podróże do różnych świętych miejsc w całej Europie.
Kult
Bonifacy jest czczony jako błogosławiony. Jego wspomnienie obchodzone jest 18 stycznia, w rocznicę jego śmierci w 1272 roku. Jest pamiętany ze względu na oddanie ludziom potrzebującym oraz życie wypełnione religijnymi podróżami.
