factograf
PL
Zaloguj się

papież od 418 do 422 roku

Bonifacy I

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 4 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Bonifacy I

Bonifacy I był biskupem Rzymu od 418 roku aż do śmierci w 422 roku. Jego wstąpienie na papieski tron nastąpiło po spornej elekcji, w której on i jego rywal, Eulaliusz, obaj rościli sobie prawo do urzędu. Spór został ostatecznie rozstrzygnięty przez cesarza Honoriusza, który uznał Bonifacego za prawowitego przywódcę. Jako współczesny Augustynowi Hipponteńskiemuemu, odegrał znaczącą rolę w administracji kościelnej i obronie praw Stolicy Apostolskiej. Urodził się w Rzymie około 370 roku, był synem prezbitera imieniem Iocundus.

Przywództwo kościelne

Papież Bonifacy I
Papież Bonifacy I
Strona tytułowa dzieł Augustyna, Leuven, 1640
Strona tytułowa dzieł Augustyna, Leuven, 1640
2 obrazy

Podczas swojego pontyfikatu Bonifacy pracował nad reformą dyscypliny kościelnej i struktur administracyjnych. Ograniczył uprawnienia biskupa Arles, przywracając przywileje metropolitalne niektórym siedzibom galijskim. Wspierał również niezależność lokalnych biskupów przeciwko dążeniom centralizacyjnym. Ponadto pomagał Augustynowi w jego walce z pelagianizmem, dostarczając mu odpowiedniej korespondencji. Skutecznie wystąpił również do cesarza Teodozjusza II o przywrócenie Ilirykowi jurysdykcji zachodniej.

Kult

Szesnastowieczny zapis nutowy Gloria in excelsis Deo, które Bonifacy I nakazał śpiewać w Wielki Czwartek
Szesnastowieczny zapis nutowy Gloria in excelsis Deo, które Bonifacy I nakazał śpiewać w Wielki Czwartek

Uznany za świętego, jest czczony w tradycjach katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 4 września. Jest pamiętany dzięki swoim staraniom o utrzymanie porządku kościelnego oraz relacjom z wybitnymi postaciami teologicznymi wczesnego V wieku.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy