Bonavita da Lugo był włoskim franciszkaninem żyjącym w XIII wieku, urodzonym w Lugo. Choć wstąpił do Zakonu Trzeciego Franciszkanów, w młodości pracował jako kowal. Przezwisko Bonavita (Dobre Życie) zyskał dzięki wyjątkowo cnotliwemu życiu, charakteryzującemu się surową pokutą i odrzuceniem wygód materialnych. Był znany ze swojej szczodrości, często oddając skromne zapasy żywności ubogim, aby wspierać potrzebujących.
Życie i śmierć

Urodzony w 1238 roku w rodzinie pochodzącej z Tredozio, przez całe życie zajmował się kowalstwem. Jako członek zakonu franciszkanów praktykował surową samozaparcie i ograniczał przyjemności fizyczne. Zmarł w swoim miejscu urodzenia, Lugo, 1 marca 1275 roku. Według lokalnej tradycji dokonał niegdyś cudu, gdy wody rzeki Senio rozstąpiły się, umożliwiając mu bezpieczne przeprawę podczas powodzi.
Kult
Kościół katolicki czci go jako błogosławionego. Jego szczątki spoczywają w urnie w kaplicy św. Antoniego z Padwy w kolegiacie w Lugo. W XIV wieku odnaleziono jego czaszkę i umieszczono ją w relikwiarzu. Jego relikwie wraz z sznurem były historycznie przechowywane w zakrystii kościoła, a jego wspomnienie obchodzi się corocznie 1 marca.
