Bohdan Staszynski był sowieckim szpiegiem, który pod koniec lat 50. XX wieku zamordował ukraińskich nacjonalistycznych przywódców Lwa Rebeta i Stepana Banderę. Działając dla KGB, posłużył się pistoletem natryskowym wyrzucającym gazowy jad, zaprojektowanym tak, by śmierć wyglądała na zawał serca. W 1961 roku wraz z żoną zbiegł do Berlina Zachodniego, a później został osądzony w Republice Federalnej Niemiec za oba morderstwa. Podczas procesu przyznał się do zbrodni i odtworzył jej przebieg przed śledczymi.
Młodość

Staszynski urodził się w 1931 roku w rodzinie wieśniaczej w pobliżu Lwowa, na terenie II Rzeczypospolitej. Jego rodzina sympatyzowała z Ukraińską Powstańczą Armią, a trzy siostry Staszynskiego były członkiniami tej organizacji. Po aresztowaniu w 1950 roku za jazdę bez biletu zgodził się zostać informatorem. Dzięki siostrom wniknął do Ukraińskiej Powstańczej Armii i przekazywał informacje MGB, a następnie został wysłany na szkolenie szpiegowskie do Kijowa i Niemiec Wschodnich.
Zabójstwa i ucieczka
KGB przeszkoliło Staszynskiego w posługiwaniu się pistoletem natryskowym, który wystrzeliwał gazowy jad z rozgniecionej kapsułki z cyjankiem. W 1957 roku zabił Lwa Rebeta, a w 1959 roku w Monachium Stepana Banderę. W 1961 roku, po śmierci swojego małego syna, zbiegł wraz z żoną Inge Pohl do Berlina Zachodniego. W 1962 roku stanął przed sądem i został skazany na osiem lat więzienia, z których odsiedział około czterech. Sąd wskazał, że główną odpowiedzialność ponosi jego przełożony Aleksandr Szelepin.
