Bo Burnham

Robert Pickering Burnham urodził się 21 sierpnia 1990 roku w Hamilton w stanie Massachusetts i dorastał na przedmieściach Bostonu. Jego ojciec prowadził przedsiębiorstwo, a matka pracowała jako pielęgniarka hospicyjna.

Uczęszczał do St. John's Preparatory School, prywatnej katolickiej szkoły dla chłopców w Danvers. Należał do szkolnego zespołu teatralnego i uczestniczył w programie Massachusetts High School Drama Guild, w ramach którego uczniowie wystawiali krótkie przedstawienia i wspólnie je omawiali. Teatr określał później jako swoją pierwszą prawdziwą pasję artystyczną.

Został przyjęty na Uniwersytet Harvarda, Uniwersytet Browna oraz do programu teatru eksperymentalnego w Tisch School of the Arts na Uniwersytecie Nowojorskim. Wybrał studia na Uniwersytecie Nowojorskim, lecz odroczył ich rozpoczęcie, aby odbyć trasę koncertową, i ostatecznie nie podjął nauki na uczelni.

W 2006 roku Burnham pisał humorystyczne piosenki przy fortepianie za kulisami szkolnego teatru i wykonywał je dla znajomych. Chcąc pokazać swoje utwory starszemu bratu przebywającemu na studiach, nagrał występ w pokoju i umieścił go w serwisie YouTube. Piosenka „My Whole Family” zdobyła popularność na YouTube i w serwisie Break.com, gdzie nagranie odtworzono około 250 tys. razy w ciągu jednego dnia. Początkowo filmy rozchodziły się głównie wśród uczniów okolicznych szkół, a Burnham nie traktował ich jako początku kariery zawodowej. Łącznie opublikował około 14 własnych nagrań z piosenkami i krótkimi występami.

Pod koniec 2007 roku jego twórczość zauważyła asystentka agenta artystycznego. Burnham podpisał z Comedy Central Records kontrakt na 4 płyty. W 2008 roku wydał minialbum Bo Fo Sho, który dotarł do 123. miejsca na liście albumów Billboard 200.

W 2009 roku ukazał się jego pierwszy album Bo Burnham, który osiągnął 105. miejsce na liście albumów Billboard 200. Występował również w programach telewizyjnych, m.in. Late Night with Jimmy Fallon, oraz na festiwalach muzycznych i komediowych.

W 2010 roku zrealizował program komediowy Words Words Words. W wieku 19 lat został najmłodszym komikiem, który nagrał samodzielny program dla stacji Comedy Central. Towarzyszący programowi album dotarł do 40. miejsca na liście albumów Billboard 200. Burnham zaprezentował Words Words Words również na Edinburgh Festival Fringe, gdzie program znalazł się na krótkiej liście kandydatów do festiwalowej nagrody komediowej.

W grudniu 2013 roku Burnham udostępnił program what. w serwisach Netflix i YouTube. Pracował nad nim około 3 lat, tworząc przedstawienie łączące piosenki, monologi, nagrania i elementy teatralne. W tym samym roku wydał tom poezji Egghead: Or, You Can't Survive on Ideas Alone.

W 2015 roku rozpoczął trasę z programem Make Happy, którego zapis udostępniono w następnym roku na Netfliksie. Od czasu występów z programem what. doświadczał na scenie ataków paniki, które nasilały się wraz ze wzrostem liczebności publiczności. Po zakończeniu trasy z Make Happy zrezygnował z występów komediowych na żywo i skoncentrował się na pisaniu, reżyserii oraz aktorstwie.

Na początku 2020 roku Burnham planował powrót do występów komediowych na żywo po kilkuletniej przerwie. Plany przerwała pandemia COVID-19, dlatego rozpoczął pracę nad programem realizowanym samodzielnie w jednym pomieszczeniu. Przez około rok sam napisał i wykonał materiał, a także odpowiadał za reżyserię, zdjęcia, oświetlenie i montaż programu Inside. Netflix udostępnił go w 2021 roku. Program łączył piosenki i skecze ze scenami ukazującymi pracę nad jego powstawaniem, a jego tematami były izolacja, zdrowie psychiczne, twórczość, media społecznościowe i kultura internetowa.

Towarzyszący programowi album Inside (The Songs) dotarł do 7. miejsca na liście albumów Billboard 200 i pozostawał na niej przez 32 tygodnie. Utwór „All Eyes on Me” otrzymał w 2022 roku Nagrodę Grammy w kategorii „Najlepsza piosenka napisana na potrzeby mediów wizualnych”, a program Inside nominowano w kategorii „Najlepszy film muzyczny”.

W 2010 roku stacja MTV zamówiła od Burnhama odcinek próbny serialu Zach Stone Is Gonna Be Famous. Serial opowiadał o absolwencie szkoły średniej, który rezygnuje ze studiów i wynajmuje ekipę filmową, aby zdobyć sławę dzięki inscenizowanemu programowi typu reality show. Burnham był współtwórcą serialu, jednym ze scenarzystów i odtwórcą tytułowej roli. Serial miał premierę 2 maja 2013 roku, a w czerwcu MTV zakończyło go po jednym sezonie.

W 2014 roku Burnham wystąpił gościnnie jako wokalista country Chip McCapp w serialu Parks and Recreation.

W 2017 roku wyreżyserował dla stacji HBO program komediowy 8 Jerroda Carmichaela. W tym samym roku zagrał drugoplanowe role w filmach I tak cię kocham i Ostra noc.

W 2018 roku wyreżyserował dla Netfliksa program Tamborine Chrisa Rocka. W tym samym roku na Sundance Film Festival odbyła się premiera jego pełnometrażowego debiutu reżyserskiego Eighth Grade, do którego napisał także scenariusz. Bohaterką filmu jest 13-letnia uczennica zmagająca się z lękiem społecznym, która publikuje w internecie filmy z poradami. Punktem wyjścia do scenariusza były doświadczenia Burnhama związane z lękiem i występowaniem przed publicznością oraz obserwowanie nagrań zamieszczanych na YouTube przez nastolatków. Burnham chciał przedstawić internet i media społecznościowe jako złożoną część codziennego życia młodych ludzi, bez jednoznacznego oceniania ich wpływu jako pozytywnego lub negatywnego. Za Eighth Grade otrzymał nagrodę Directors Guild of America za najlepszy debiut reżyserski oraz nagrodę Writers Guild of America za najlepszy scenariusz oryginalny. Film zdobył również główne wyróżnienia na festiwalach filmowych w Seattle i San Francisco, a Burnham otrzymał Bingham Ray Breakthrough Director Award na Gotham Awards.

W 2019 roku Burnham zagrał Ryana w filmie Obiecująca. Młoda. Kobieta. w reżyserii Emerald Fennell. Film miał premierę na Sundance Film Festival w styczniu 2020 roku, a do kin trafił w grudniu tego samego roku.

Występy Burnhama łączą stand-up, piosenki, grę aktorską, rozbudowaną oprawę świetlną i elementy teatru. Jego styl opisywano jako teatralny, dynamiczny i świadomie eksponujący umowność występu scenicznego. Stałymi tematami jego twórczości są relacja wykonawcy z publicznością, potrzeba uwagi, konstruowanie publicznego wizerunku, lęk oraz wpływ internetu na sposób postrzegania siebie.

Burnham wskazywał jako inspiracje komediowe m.in. Steve’a Martina, George’a Carlina, Hansa Teeuwena, Tima Minchina i Billa Baileya. Wśród ważnych dla niego twórców muzycznych wymieniał Eminema, Outkast, Thoma Yorke’a i Jamesa Taylora, a w teatrze szczególnie interesowały go dzieła Williama Shakespeare’a oraz dramat starogrecki.