Blimond był frankijskim mnichem i opatem żyjącym w VII wieku. Po uzdrowieniu przez Walerego z Leuconay, ostatecznie zastąpił go jako przełożony klasztoru w Leuconay, znanego dziś jako Saint-Valery-sur-Somme. Po zniszczeniu jego opactwa podczas inwazji, szukał schronienia w opactwie Bobbio w północnych Włoszech. Później powrócił do ojczyzny, aby odbudować zrujnowany klasztor, w którym mieszkał aż do śmierci w 673 roku.
Życie i działalność
Życie religijne Blimonda rozpoczęło się pod przewodnictwem Walerego, założyciela opactwa. Po tym, jak wspólnota została wysiedlona w wyniku konfliktu, udał się do Włoch, gdzie był świadkiem śmierci opata Attalego w 627 roku. Jego najważniejszym osiągnięciem była restauracja opactwa w Leuconay, które odbudował po tym, jak zostało zniszczone przez najeźdźców.
Kult i dziedzictwo
Święty jest wspominany 3 stycznia. Jego pamięć jest zachowana w wiosce Saint-Blimont, która nosi jego imię. W lokalnym kościele znajdują się witraże przedstawiające jego życie oraz XV-wieczna polichromowana drewniana statua. Przedmioty te, wraz z jego relikwiami, zostały przeniesione ze Saint-Valery podczas rewolucji francuskiej.