Bladulf był kapłanem i mnichem przebywającym w opactwie w Bobbio na początku VII wieku. Pamiętany jest z niezłomności w swoich przekonaniach religijnych, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci około 630 roku. Według tradycji został stracony na rozkaz lombardzkiego króla Arioalda. Kara ta została wymierzona, ponieważ Bladulf odmówił złożenia hołdu monarsze, powołując się na wyznawanie przez króla arianizmu.
Życie i śmierć
Żyjąc w okresie napięć religijnych, Bladulf służył we wspólnocie opactwa w Bobbio. Jego odmowa oddania honoru królowi Arioaldowi wynikała z sprzeciwu wobec ariańskich przekonań władcy. Ten akt nieposłuszeństwa doprowadził do jego śmierci z rąk lombardzkiego władcy. Jest on czczony jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej.
Dziedzictwo i cuda
Tradycja głosi, że opat Attala dokonywał cudów po śmierci Bladulfa. Mówi się, że Attala wskrzesił kapłana, a następnie uwolnił Arioalda od opętania przez demony. Przypisuje się tym wydarzeniom skłonienie króla do zmiany wiary. Bladulf jest pochowany w opactwie w Bobbio.