Billy Graham był wpływowym amerykańskim ewangelistą baptystycznym i duchownym, który zyskał światową sławę w połowie i pod koniec XX wieku. Urodzony w 1918 roku w Charlotte w Karolinie Północnej, stał się znany dzięki swoim masowym krucjatom ewangelizacyjnym, w których wykorzystywał radio i telewizję, aby dotrzeć do ogromnej liczby odbiorców. W ciągu sześciu dekad swojej kariery głosił kazania w ponad 185 krajach, często wypełniając wielkie stadiony podczas kazań na żywo. Poza swoją pracą religijną był znaczącą postacią w amerykańskim życiu publicznym, utrzymując bliskie relacje z licznymi prezydentami USA i opowiadając się za integracją rasową w ramach swojej działalności.
Życie i posługa
Wychowany na farmie w Karolinie Północnej, Graham poczuł powołanie religijne w młodości i został ordynowany na pastora baptystów południowych w 1939 roku. Studiował na Wheaton College, zanim rozpoczął karierę pasterską. Stał się sławny dzięki swoim corocznym krucjatom, które prowadził od 1947 roku aż do przejścia na emeryturę w 2005 roku. Przez całe życie starał się łączyć biblijne nauki ze współczesnymi perspektywami, docierając do miliardów ludzi za pomocą różnych platform medialnych.
Wpływ społeczny
Graham był znaczącym orędownikiem praw obywatelskich, nalegając na integrację uczestników swoich spotkań odnowień już w 1953 roku. Słynnie zaprosił Martina Luthera Kinga Jr. do wygłoszenia kazania podczas spotkania w Nowym Jorku w 1957 roku. Choć początkowo miał pewne ewangelikalne zastrzeżenia wobec katolicyzmu, później pracował na rzecz budowania jedności między tradycjami protestanckimi a katolickimi. Jego wpływ sięgał najwyższych szczebli amerykańskiej polityki, gdzie służył jako doradca duchowy kilku prezydentów.