Billfrith był northumbryjskim świętym i złotnikiem z początku VIII wieku, słynącym ze związku z Ewangeliariuszem z Lindisfarne. Według przekazów historycznych, w tym kolofonu spisanego przez skrybę Aldreda, wykonał on misterne metalowe i wysadzane klejnotami zdobienia oryginalnej oprawy tej ważnej księgi ewangelicznej. Choć oryginalna okładka nie przetrwała, jego rzemiosło cieszyło się wielkim uznaniem, a jego imię pojawia się we wczesnych zapisach, takich jak Durham Liber Vitae.
Życie i praca
Żyjąc w Northumbrii, Billfrith pracował jako pustelnik i wykwalifikowany złotnik. Historyk Symeon z Durham przypisuje mu pozłocenie drogocennej księgi spisanej przez biskupa Eadfritha na chwałę Boga i świętego Cuthberta. Jego imię, które może oznaczać „pokój dwusiecznego miecza”, wiąże go z wczesnymi tradycjami monastycznymi tego regionu w VIII wieku.
Kult
Święty jest wspominany 6 marca. Jego szczątki zostały rzekomo przeniesione do Durham w XI wieku przez kapłana Ælfreda, wraz z kilkoma innymi świętymi postaciami. Jego imię pojawia się również na listach relikwii z połowy XII wieku pochodzących z kościoła w Durham, co potwierdza jego wieloletnie znaczenie w lokalnej tradycji religijnej.