Beuno był VII-wiecznym walijskim opatem i świętym, który działał na terenie królestwa Powys i północnej Walii. Pochodzący z królewskiego rodu wywodzącego się od Vortigerna, kształcił się w klasztorze w Bangor. Po święceniach służył jako misjonarz wspierany przez króla Cadfana. Po sporze o ziemię z następcą króla, założył znaczący ośrodek klasztorny w Clynnog Fawr, gdzie ostatecznie zmarł.
Życie i cuda
Po ukończeniu edukacji Beuno stał się wybitnym misjonarzem. Po otrzymaniu ziemi od Gwyddainta w Clynnog Fawr, założył tam klasztor. Jest wspominany jako cudotwórca; tradycja głosi, że wskrzesił siedem osób, w tym swoją siostrzenicę Winifredę oraz kuzyna Aelhaiarna. Przed śmiercią miał doświadczyć niezwykłej wizji.
Kult i dziedzictwo
Święty jest upamiętniany 20 lub 21 kwietnia, w zależności od używanego kalendarza liturgicznego. Jego wpływ przetrwał w jedenastu kościołach nazwanych na jego cześć, w tym w miejscach w Somerset i w pobliżu St Asaph. Choć jego pierwotny klasztor w Clynnog Fawr już nie istnieje, zachowała się kaplica wyznaczająca jego grób, a dawny college teologiczny w Tremeirchion służy obecnie jako centrum rekolekcyjne.