Bertyla z Chelles była frankijską opatką żyjącą w VII wieku, urodzoną w Soissons w znamienitej rodzinie. Po wykształceniu w klasztorze w Jouarre pod opieką świętej Thelchildis, w 646 roku została mianowana pierwszą przełożoną opactwa w Chelles. Podczas swojej długiej kadencji stała się szanowaną wychowawczynią, przyciągając do swojej wspólnoty liczne szlachcianki i księżniczki. Zapisała się w pamięci dzięki surowemu ascetyzmowi oraz całemu życiu poświęconemu dyscyplinie monastycznej.
Życie i przewodnictwo
Po szkoleniu w Jouarre, Bertyla przeniosła się do nowo założonego opactwa w Chelles, aby prowadzić nowicjuszki. Pełniła funkcję opatki przez czterdzieści sześć lat, utrzymując reputację osoby stosującej skrajne wyrzeczenia i surowość. Jej nauczanie cieszyło się ogromnym uznaniem, przyciągając do opactwa w celach edukacyjnych takie postacie jak Dagobert III i święta Hereswith. Nawet królowa Baltylda dołączyła do wspólnoty po zakończeniu jej regencji.
Kult
Uznana za świętą, Bertyla jest czczona w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jej wspomnienie obchodzi się 6 listopada. Jest pamiętana za swoją duchową dyscyplinę oraz rolę w ustanowieniu życia zakonnego w Chelles.