Bertulf z Renty był VII-wiecznym benedyktyńskim opatem, który żył na terenach dzisiejszych Niemiec i Francji. Urodzony w Niemczech lub Panonii, początkowo służył jako zaufany zarządca hrabiego Lamberta w hrabstwie Artois. Po zarządzaniu rozległymi dobrami hrabiego, założył klasztor na ziemiach przekazanych mu przez dobroczyńcę. Po śmierci hrabiego wstąpił do życia zakonnego w założonym przez siebie opactwie, pełniąc funkcję opata aż do śmierci w 705 roku.
Życie i służba
Zanim poświęcił się życiu religijnemu, Bertulf służył hrabiemu Lambertowi z wielką wiernością. Ta lojalność sprawiła, że hrabia przyznał mu terytorium Renty. Po śmierci hrabiego Bertulf przeszedł ze swojej roli zarządcy do roli mnicha. Założył benedyktyńskie opactwo w miejscu Renty, gdzie sprawował rządy jako opat do końca swojego życia.
Kult i sztuka
Święty jest wspominany 5 lutego. W ikonografii religijnej jest czasem przedstawiany, jak chroni go przed deszczem orzeł, lub ukazany podczas dokonywania cudów, takich jak przemienianie wody w wino lub trzymanie statku. Wierni w Niemczech i Niderlandach wzywają jego imienia w celu uzyskania ochrony przed burzami.