Bertold z Garsten był XII-wiecznym benedyktyńskim mnichem i opatem, żyjącym na terenach dzisiejszej Austrii. Urodzony około 1060 roku, służył jako podprzeor w Sankt Blasien, zanim został wezwany, aby poprowadzić rozwój opactwa w Garsten. Tam wprowadził surowe reformy monastyczne i sprawował funkcję pierwszego opata wspólnoty. Znany ze swojej głębokiej pobożności i umiejętności administracyjnych, pełnił rolę duchowego doradcy cesarza Konrada III i był ceniony za oddanie ubogim oraz pielgrzymom.
Życie i działalność
Po pobycie w Sankt Blasien, Bertold przeniósł się do Garsten, aby przekształcić wspólnotę w klasztor benedyktyński. Wprowadził surową dyscyplinę i założył szpital dla potrzebujących oraz hospicjum dla podróżnych. Pod jego przywództwem dobra opactwa powiększyły się dzięki starannemu zarządzaniu i różnym darowiznom. Był znany z życia pełnego intensywnej pokuty, często unikając mięsa i ryb, poświęcając większość czasu na modlitwę.
Kult
Po jego śmierci w 1142 roku, jego szczątki zostały złożone w kościele opactwa, co przyciągało wielu pielgrzymów. Został wpisany do rejestru świętych w 1236 roku, a jego kult został oficjalnie uznany przez papieża Pawła VI w 1970 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 27 lipca, co jest świętem celebrowanym w diecezjach w Linzu, Sankt Pölten i Salzburgu.