Bertilla była VII-wieczną szlachcianką z północnej Francji, która poświęciła swoje życie służbie religijnej. Choć początkowo pragnęła żyć jako pustelnica, ostatecznie poślubiła szlachcica imieniem Guthland. Małżonkowie żyli w czystości, poświęcając swój majątek i czas aktom miłosierdzia oraz gościnności wobec ubogich. Po śmierci męża przekazała znaczną część swojego majątku Kościołowi i założyła klasztor w Artois, gdzie ostatecznie spędziła swoje ostatnie dni.
Życie i pobożność
Urodzona w zamożnej rodzinie, Bertilla od najmłodszych lat wybrała życie w pobożności. Mimo nacisków rodziców na małżeństwo, ona i Guthland utrzymywali czystą relację, traktując się jak brat i siostra, aby służyć potrzebującym. Po śmierci męża skupiła się na budowie kościoła poświęconego Amandowi oraz klasztoru. Do czasu śmierci w Marœuil mieszkała w małej celi w pobliżu kościoła.
Kult i dziedzictwo
Relikwie świętej zostały przeniesione do Cambrai w 1081 roku, a później do Marœuil w 1221 roku. Jej relikwie są czczone przez Kościół od wieków, a jej wspomnienie obchodzi się 3 stycznia. Historycznie pielgrzymi udawali się do źródła w Marœuil, szukając uzdrowienia ze ślepoty dzięki wstawiennictwu tej świętej kobiety.