Bertharius był w IX wieku benedyktyńskim opatem Monte Cassino, wywodzącym się ze szlachty lombardzkiej. Po wizycie w opactwie w młodości zdecydował się wstąpić do życia zakonnego. Objął funkcję przeora w 856 roku, w okresie naznaczonym znacznym zagrożeniem ze strony najazdów muzułmańskich w południowych Włoszech. Podczas sprawowania rządów pracował na rzecz ochrony opactwa i rozszerzył jego wpływy, zakładając nowy klasztor żeński w Teano.
Życie i przewodnictwo

Jako opat, Bertharius ufortyfikował Monte Cassino murami i wieżami, aby bronić się przed najazdami. Założył osadę Eulogimenopoli, która ostatecznie stała się znana jako Cassino. Był również oddanym uczonym, który zachęcał do studiowania różnych tekstów i dekorował kościół opactwa. W 882 roku, po niszczycielskim ataku na klasztor, szukał schronienia u podnóża góry.
Śmierć i kult
Bertharius zmarł 22 października 883 roku, kiedy najeźdźcy zaatakowali kościół św. Salvatora, gdzie on i kilku mnichów zostali zabici. Jest uznawany za świętego i męczennika zarówno w tradycji katolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. Jego szczątki zostały ostatecznie przeniesione do kościoła opactwa w Monte Cassino, gdzie w 1514 roku poświęcono mu kaplicę.
