Berta z Artois była frankijską opatką szlacheckiego pochodzenia, żyjącą w VII i VIII wieku. Urodzona jako córka hrabiego Rigoberta i Ursany, córki króla Kentu, wyszła za mąż za krewniaka króla imieniem Siegfried. Po śmierci męża w 672 roku poświęciła życie służbie religijnej. Ostatecznie założyła klasztor w Blangy w Artois, gdzie pełniła funkcję opatki wraz ze swoimi córkami, zanim wycofała się do życia w modlitewnej odosobnieniu.
Życie i służba
Po niemal dwóch dekadach małżeństwa i wychowaniu pięciu córek, Berta wstąpiła do życia zakonnego pod koniec VII wieku. Założyła klasztor w Blangy, którym kierowała jako opatka. Jej córka Deotila ostatecznie przejęła przywództwo we wspólnocie. W późniejszych latach Berta zrezygnowała ze swojego oficjalnego stanowiska, aby żyć jako pustelnica w małej celi przylegającej do muru kościoła.
Kult
Uznana za świętą, Berta jest czczona w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej. Jej wspomnienie obchodzone jest corocznie 4 lipca, w rocznicę jej śmierci w 725 roku. Jest pamiętana ze względu na swoją pobożność oraz wspólnotę religijną, którą założyła w Blangy-sur-Ternoise.
