Bernhard Lehner był niemieckim chłopcem i sługą Bożym, urodzonym w 1930 roku w Herrngiersdorf. Wychowany w pobożnej rodzinie, w 1939 roku przyjął Pierwszą Komunię Świętą, a później wstąpił do seminarium duchownego w Regensburgu. Po bierzmowaniu w wieku 12 lat zachorował na błonicę. Zmarł w Regensburgu w 1944 roku w wieku 14 lat. Jego życie i duchowe oddanie doprowadziły do uznania go przez Kościół katolicki za kandydata do świętości.
Życie i śmierć
Urodzony w głęboko religijnym domu, Bernhard został nazwany na cześć Bernardyna z Clairvaux. Kontynuował edukację religijną w małym seminarium w Regensburgu. Po bierzmowaniu w 1942 roku zachorował na błonicę, co doprowadziło do jego śmierci w styczniu 1944 roku. Jego pogrzeb przyciągnął wielu wiernych na cmentarz w Herrngiersdorf, gdzie został pochowany.
Kult
Proces jego beatyfikacji rozpoczął się w 1950 roku. W 2011 roku papież Benedykt XVI ogłosił go czcigodnym, uznając heroizm jego cnót. W tradycji katolickiej jest wspominany jako wzór młodzieńczej pobożności.