Bernardyn z Feltre był włoskim franciszkaninem i misjonarzem żyjącym w XV wieku, urodzonym w Feltre. Pierwotnie nazywał się Martin Tomitani; wstąpił do odłamu obserwantów zakonu franciszkanów pod wpłypeł kaznodziejstwa Jakuba z Marche. Mimo początkowej wady wymowy, stał się niezwykle popularnym kaznodzieją na całym Półwyspie Apenińskim. Najbardziej zapamiętano go z wysiłków na rzecz zwalczania lichwy poprzez reorganizację i zakładanie monti di pietà – charytatywnych instytucji kredytowych, których celem było udzielanie niskooprocentowanych pożyczek ubogim.
Działalność misyjna

Jako kaznodzieja, Bernardyn przemawiał do wielkich tłumów na placach publicznych, aby zwalczać chciwość i próżność. Często organizował wielkie ogniska, przy których wyznawcy palili przedmioty związane z grzechem, takie jak narzędzia hazardowe czy dobra luksusowe. Jego kazania miały również na celu rozwiązywanie konfliktów między różnymi społecznościami. Choć starał się chronić ubogich przed nadmiernym oprocentowaniem, jego retoryka dotycząca lichwy wiązała się z wybuchem antysemityzmu w niektórych regionach, w tym z tragicznymi wydarzeniami w Trydzie.
Dziedzictwo i kult

Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi Zakon Mniejszej Prowincji (Franciszkanów) 28 września. W sztuce religijnej często przedstawiany jest z trzymaną w dłoni małą zieloną górką, symbolizującą monti di pietà. Choć często kojarzony jest z modlitwą Anima Christi, dowody historyczne sugerują, że nie był jej autorem, mimo że często używał tego tekstu w swojej posłudze.
