Bernard z Vienne był benedyktyńskim mnichem żyjącym w IX wieku, który od 810 roku sprawował urząd arcybiskupa Vienne. Pierwotnie był żołnierzem służącym pod dowództwem Karola Wielkiego, lecz śmierć rodziców skłoniła go do przeznaczenia swojego majątku na cele charytatywne, w tym wsparcie Kościoła i ubogich. Po zakupie klasztoru w Ambronay, gdzie pełnił funkcję opata, ostatecznie wstąpił na stanowisko biskupie. W trakcie swojej kariery pozostawał zwolennikiem jedności imperium Franków, opowiadając się po stronie Lothara I podczas napięć politycznych z Ludwikiem Pobożnym.
Życie i kariera
Po służbie wojskowej Bernard przeszedł do życia zakonnego, nabywając klasztor w Ambronay. Jego zaangażowanie polityczne doprowadziło do konfrontacji podczas synodu w Thionville, gdzie został usunięty z urzędu za wspieranie Lothara I przeciwko Ludwikowi Pobożnemu, choć usunięcie to nigdy nie zostało wykonane. Ostatnie lata życia spędził w pobliżu rzeki Isère, w rejonie znanym obecnie jako Romans-sur-Isère.
Kult
Uznany za świętego w Kościele katolickim, Bernard jest wspominany 22 stycznia. Jego dziedzictwo wiąże się z wczesnym oddaniem działalności charytatywnej oraz przewodnictwem w zakonie benedyktynów i archidiecezji.