Bernard z Alziry był andaluzyjskim księciem z XII wieku, który przeszedł z islamu na chrześcijaństwo. Urodzony jako Ahmet Ibn Al-Mansur, służył jako dyplomata w Taifie Walencji, zanim zetknął się z zakonem cystersów podczas podróży w pobliżu klasztoru Poblet. Po wstąpieniu do mnichów i przyjęciu imienia Bernard, ostatecznie powrócił do swojej ojczyzny, aby głosić nową wiarę swojej rodzinie. Jego starania doprowadziły do nawrócenia jego sióstr, Marii i Grace, lecz skończyły się jego śmiercią wraz z nimi, gdy zostali schwytani i zabici przez jego brata.
Życie i nawrócenie

Jako syn emira Carlet, Bernard dorastał na dworze walenckim. Podczas misji dyplomatycznej do Królestwa Aragonii w 1156 roku, został oczarowany cystersami w Poblet. Postanowił porzucić życie królewskie, odprawiając swoich dworzan, aby wstąpić do klasztoru. W 1181 roku podjął próbę ewangelizacji rodzeństwa, co doprowadziło do jego egzekucji z rąk brata, Almanzora, w pobliżu Alziry.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako patron Alziry oraz czczony w Wspólnocie Walenckiej i Katalonii. Jego relikwie były wielokrotnie przenoszone, w tym do klasztoru Poblet i Walencji. W sztuce religijnej często przedstawiany jest wraz z siostrami z gwoździami w czołach, co symbolizuje sposób ich śmierci. Różne tradycje liturgiczne obchodzą jego święto 1 lipca lub 2 września.
