Bernardo Tolomei był włoskim teologiem i kapłanem żyjącym w XIV wieku, urodzonym w Sienie. Przed wstąpieniem do życia zakonnego prowadził znaczące życie świeckie, służąc jako rycerz Rudolfa I i zajmując różne wysokie stanowiska w administracji Sieny. Studiował również prawo, matematykę i filozofię, stając się ostatecznie profesorem prawa na lokalnym uniwersytecie. Jego życie zmieniło się, gdy wraz z dwoma towarzyszami współzałożył kongregację olietańską, zakon przestrzegający reguły św. Benedykta.
Życie zakonne

Po porzuceniu ról świeckich, Tolomei założył kilka klasztorów w różnych włoskich miastach. Jako przywódca kongregacji olietańskiej dążył do życia zgodnie z zasadami benedyktyńskimi. Zmarł w Sienie podczas epidemii dżumy w 1348 roku, odchodząc w trakcie niesienia pomocy chorym na tę chorobę.
Kult

Kościół katolicki uznaje go za świętego. Został beatyfikowany przez papieża Innocentego X w 1644 roku, a następnie kanonizowany przez papieża Benedykta XVI w 2009 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 20 sierpnia, choć tradycja benedyktyńska wyznacza dla niego opcjonalne upamiętnienie 19 sierpnia.
