Bernard Lichtenberg był niemieckim księdzem katolickim i teologiem, który żył w latach 1875–1943. Pełniąc funkcję kanonika w katedrze św. Hedy w Berlinie, stał się znaczącą postacią moralnego oporu przeciwko reżimowi nazistowskiemu. Wykorzystywał swoje stanowisko, aby publicznie potępiać prześladowania obywateli żydowskich oraz państwowe programy przymusowej eutanazji. Za swoje odważne starania w niesieniu pomocy osobom prześladowanym przez III Rzeszę, został później uznany za męczennika i uhonorowany zarówno przez Kościół katolicki, jak i Yad Vashem.
Życie i posługa
Urodzony w Oławie, Lichtenberg studiował teologię w Innsbrucku i Wrocławiu przed święceniami w 1899 roku. Jego posługa obejmowała służbę jako kapelan wojskowy podczas I wojny światowej, a później pełnienie funkcji kierowniczych w Berlinie. Aktywnie wspierał osoby pochodzenia żydowskiego próbujące wyemigrować i często modlił się za prześladowanych podczas nabożeństw liturgicznych. Jego głośny sprzeciw wobec polityki nazistowskiej doprowadził do aresztowania przez Gestapo w 1941 roku, co ostatecznie skutkowało jego śmiercią na zapalenie płuc w 1943 roku.
Kult i dziedzictwo
Kościół katolicki beatyfikował Lichtenberga w 1996 roku, a jego wspomnienie obchodzone jest 5 listopada. W 2004 roku Yad Vashem uznał go za Sprawiedliwego wśród Narodów Świata za jego działania humanitarne podczas Holokaustu. Jest upamiętniany poprzez różne pomniki, w tym tablicę w byłym obozie koncentracyjnym Esterwegen oraz plac w Hof. Jego życie zainspirowało również kompozycje muzyczne, takie jak motety i kantaty, które odzwierciedlają jego niezłomne zasady.