Beocca był katolickim kapłanem i opatem Chertsey, klasztoru w Anglii. Żył w IX wieku i zginął w 870 roku w okresie intensywnych konfliktów. Według przekazów historycznych został zabity wraz z dziewięćdziesięcioma mnichami oraz kapłanem imieniem Hector, gdy najeźdźcy duńscy zniszczyli klasztor. Z powodu śmierci podczas tych ataków jest uznawany za męczennika w tradycji Kościoła rzymskokatolickiego.
Życie i śmierć
Jako przełożony klasztoru w Chertsey, Beocca sprawował opiekę nad wspólnotą religijną aż do przybycia sił duńskich. Najeźdźcy ci atakowali kilka miejsc kultu, w tym Barking i Chertsey, które zostały założone przez świętego Erkenwalda. Podczas zniszczenia Chertsey, Beocca zginął wraz z wieloma swoimi współbracią mnichami, co położyło gwałtowny kres jego służbie w opactwie.
Kult
Kościół katolicki upamiętnia Beoccę jako świętego i męczennika. Jego pamięć jest zachowana w tradycjach liturgicznych, a on sam jest czczony za swoją ofiarę złożoną podczas najazdów wikingów. Jest szczególnie wspominany jako opat, który pozostał ze swoją wspólnotą w jej ostatnich chwilach.