Benedetta Bianchi Porro była włoską studentką medycyny urodzoną w 1936 roku, której życie naznaczone było znacznym cierpieniem fizycznym. Po zachorowaniu na polio w młodości, mierzyła się z postępującymi problemami zdrowotnymi, w tym utratą słuchu, wzroku oraz zdolności poruszania się. Mimo tych przeszkód wyróżniała się w studiach medycznych, wykazując wyjątkowy talent akademicki. Choroba ostatecznie zmusiła ją do porzucenia ambicji zawodowych, co doprowadziło do okresu izolacji, podczas którego dzieliła się swoją wiarą poprzez listy. Zmarła w Sirmione w 1964 roku.
Życie i choroba

Po zdiagnozowaniu polio w dzieciństwie, Porro zmagała się z różnymi niepełnosprawnościami fizycznymi. Podczas studiów medycznych zdiagnozowano u niej chorobę neurofibromatozę (chorobę von Recklinghausena), która spowodowała stopniową utratę zmysłów. Nawet gdy jej stan się pogarszał i stała się sparaliżowana, zachowała głębokie życie duchowe. Słynęła z podróży do Lourdes, gdzie zachęciła inną kobietę do modlitwy o uzdrowienie, co zaowocowało cudem dla tej pielgrzymki.
Kult
Kościół katolicki uznał jej heroiczne cnoty, ogłaszając ją wyniosłą w 1993 roku. Po zweryfikowaniu cudu przypisywanego jej wstawiennictwu, została beatyfikowana w 2019 roku. Jej wspomnienie obchodzi się 23 stycznia, w rocznicę jej śmierci. Jej relikwie znajdują się w kościele św. Andrzeja w Dovadola.
