Bega była frankijską opatką żyjącą w VII wieku, należącą do dynastii karolińskiej. Urodzona w Landen około 615 roku, była córką Pepina z Landen i Itty oraz starszą siostrą Gertrudy z Nivelles. Po pielgrzymce do Rzymu wstąpiła do życia zakonnego i ufundowała siedem kościołów w Andenne. Jako babka Karola Młota zajmowała znaczące miejsce w wpływowej rodzinie panującej tamtej epoki.
Życie i rodzina

Bega wyszła za mąż za Ansegizela, syna Arnulfa z Metz, z którym miała syna, Pepina z Heristal. Jej mąż zginął w sporze przed 679 rokiem. Po powrocie z podróży do Rzymu poświęciła się służbie religijnej. Resztę lat spędziła w Andenne, gdzie pełniła funkcję opatki i sprawowała pieczę nad ufundowanymi przez siebie miejscami kultu.
Kult i dziedzictwo

Jest wspominana przez Kościół katolicki i prawosławny 17 grudnia. Niektóre tradycje sugerują, że mogła być założycielką ruchu beginek, co znajduje odzwierciedlenie w posągu w begienacie w Lier. Istnieją jednak inne teorie, według których ruch ten został nazwany na cześć kapłana imieniem Lambert le Bègue. Jej ciało spoczywa w kolegiacie w Andenne.
