Beda był słynnym angielskim mnichem benedyktyńskim i uczonym, który żył w królestwie Northumbrii pod koniec VII i na początku VIII wieku. Urodzony około 672 roku w pobliżu bliźniaczych klasztorów Monkwearmouth i Jarrow, poświęcił życie studiom religijnym i pisarstwu. Najbardziej znany jest ze swojego dzieła historycznego, Historia kościelna ludu angielskiego, za które zyskał miano ojca historii angielskiej. Jako płodny autor napisał ponad sześćdziesiąt ksiąg obejmujących teologię, lingwistykę oraz naukę obliczania kalendarza.
Życie i dzieła


Wykształcony w Monkwearmouth i Jarrow, Beda został ordynowany na diakona w późnej młodości, a na kapłana w wieku trzydziestu lat. Był wszechstronnym intelektualistą, służącym jako hagiograf, poeta i tłumacz. Jego pisma pomogły uczynić dzieła wczesnych Ojców Kościoła dostępnymi dla jego rodaków. Dodatkowo przyczynił się do rozwoju systemu datowania Anno Domini i studiował złożone obliczenia matematyczne wymagane do wyznaczenia daty Wielkanocy.
Kult i dziedzictwo


Znany jako Beda Czcigodny, był czczony jako święty w kilku tradycjach chrześcijańskich. W 1899 roku papież Leon XIII ogłosił go Doktorem Kościoła, czyniąc go pierwszą osobą z Wielkiej Brytanii, która otrzymała to wyróżnienie. Jego szczątki zostały przeniesione do katedry w Durham, gdzie niegdyś spoczywały w poświęconej relikwiarzu, zanim zostały ponownie pochowane w katedrze po angielskiej reformacji.
